Katatonia Konser İncelemesi: 6 Mayıs 2026 Zorlu PSM

Fotoğraf: Özgür Elver 📸

Katatonia, 6 Mayıs akşamı Zorlu PSM’de konser gerçekleştirdi. Gecenin ön grubu, İzmir çıkışlı Scenes We Have Missed grubuydu. Scenes We Have Missed, bir screamo/melodic hardcore grubu. Ben ilk defa duydum ve dinledim. Emotive bir hardcore tarzı var grubun. İlk defa dinleyecek olanlar için “Geçmiş” ve “Girdap” şarkılarını önerebilirim. Bir göz atılması gereken gruplardan.

Gelelim Katatonia’ya. Kendilerini canlı olarak ikinci kez dinledim. Heyecanla beklediğim için sürekli saate bakıyordum, gerçekten de tam 21.45’te sahneye çıktılar. 2025 yılında Headbangers Weekend’de de olduğu gibi konseri “Thrice” ile açtılar. Aslında bu Katatonia’nın yelkeni “yeni” yöne kıvırdığını da çok net belli eden bir hareket. Eski Katatonia’yı bir süredir göremiyoruz, nostalji yerine yeni dönemi çalıyorlar. Hayranlarının bir tık eleştirdiği, özlemle beklediği nokta da bu aslında. Bir süredir grup, death/doom köklerinden Brave Murder Day, Discouraged Ones, Tonight’s Decision, Last Fair Deal Gone Down ya da Viva Emptiness gibi albümlerden hiçbir parçaya yer vermiyor. Bu konserde eskilerden Forsaker çaldılar. 2009 yılında çıkan albümden; Night Is the New Day. Onu da encore olarak söylediler. İtiraf edeyim kalbime inecek gibi oldu bi ara, Forsaker’sız mı bitirecekler diye..

Setlist’i tam detaylı görecek olursak;

1.     Thrice

2.     Atrium

3.     Rein

4.     The Liquid Eye

5.     Austerity

6.     Consternation

7.     Dead Letters

8.     Wind of No Change

9.     The Longest Year

10.  Old Heart Falls

11.  July

12.  Lethean

13.  No Beacon to Illuminate Our Fall

14.  In the White

15.  In the Event Of

16.  Forsaker (encore)

Setlistteki Consternation, grubun en favori albümlerinden The Great Cold Distance’ta yer alıyor. Grup bu şarkıyı 2021’den beri ilk defa çaldı. Hatta setlistte bilmediğim şarkılar da vardı; yeni albümde (2025-Nightmares as Extensions of the Waking State) tüm şarkıları ezberleyememiş olmanın verdiği bir durum olsa gerek ki “In the Event Of” çalarken ben etrafa bu hangi albümdendi diye soruyordum. Anlayacağımız o ki, konserin ciddi bir kısmı Katatonia’nın güncel dönemine ayrılmıştı. Kendi adıma söylemem gerekirse, setlistten çok rahatsız olduğumu söyleyemem. Aksine, konserden genel olarak memnun ayrıldım (Çünkü size bir süprizim var  ).

Fotoğraf: Elif Çiftçi 📸

Sadece iki şarkıda kendime küçük bir şaşkınlık yaşattım: Sky Void of Stars albümünden “No Beacon to Illuminate Our Fall” ve son albümden “In the Event Of”. Katatonia’yı uzun süredir dinleyen biri olarak bazı parçalara yeterince hakim olmamam biraz “ben bunu nasıl kaçırmışım ya nasıl bilmiyorum ki?” hissi yarattı. Konserlerin güzel tarafı da bazen bu; bildiğini sandığın bir grubun içinde kenarda kalmış, seni bulmayan şarkılara rastlayabiliyorsun.

Kısacık eski albümlere olan özlemimi dile getireyim;

Buna rağmen şunu da dürüstçe söylemek gerekirse; Ben eski albümcülerdenim. Dance of December Souls, Discouraged Ones, Brave Murder Day, Tonight’s Decision, Last Fair Deal Gone Down ve Viva Emptiness gibi albümlerin Katatonia dinleyicisindeki yeri bambaşka. Dance of December Souls’un bendeki yeri de zaten bambaşka. O albümlerdeki depresif damar, grubun Türkiye’deki dinleyici kitlesinde bıraktığı etkiyle çok iç içe. Katatonia’yı yalnızca melodik, karanlık ve modern bir metal grubu olarak değil; belirli dönemlerde insanın ruh haline eşlik eden bir grup olarak düşünüyorsak, bu eski albümlerin yokluğunu hissetmemek zor.

Özellikle Anders Nyström sonrası Katatonia meselesi burada ister istemez devreye giriyor. Grubun bugünkü yönüyle eski dönem arasında belirgin bir ayrım var. Bu ayrımı keskin bir “öncesi daha iyiydi, sonrası daha kötü” kolaycılığına indirmek istemem; ama sahnedeki repertuvar tercihi, Katatonia’nın artık geçmiş şarkılarını temsil etmektense kendi güncel kimliğini öne çıkarmaya daha istekli olduğunu gösteriyor. Brave Murder Day ya da Discouraged Ones dönemlerinden bir parça duymak, eski dinleyiciler için elbette çok özel olurdu. Fakat grup belli ki sahnede başka bir hikaye anlatmak istiyor.

Jonas’ın sahne duruşu ise yine Katatonia’nın karakteriyle uyumluydu. Seyirciyle ara sıra konuştu, Niklas’ın bass gitar çalmasına yine biraz yardımcı oldu  Çok ünlü, şarkı aralarında gelen “kick”lerinden yaptı bol bol..  Sahnede bir İsveçli profiliyle; parçaların atmosferini bozmadan, o mesafeli ve içe dönük yoğunluğu canlı olarak hissettirebildi bizlere. Bu açıdan grup, kendi çizgisinden sapmadan ilerledi.

Kapanışta ise bizi Forsaker’la eskilere bir ufak götürdü getirdi. Bizler de yüzümüz gülerek ayrıldık konserden.

Fotoğraf: Özgür Elver 📸

Sürprizime gelecek olursak,

Ben bu konsere İzmir çıkışlı Katatonia Tribüte grubu olan Viva Darkness ile gittim. Grup, bir gün öncesinde Kadıköy- The Wall’da warm-up konseri vermişti. Konser bitiminde, güzel bir meet up fırsatı elde ettik. Bu fırsatı bize sağlayan Ahmethan Dağlı’ya teşekkürlerimizi bir borç biliriz. Benim için en heyecan verici kısmı ise, Kritikzine adına konserden kısa bir süre önce yaptığım Katatonia’nın vokali Jonas Renkse röportajıydı. Yazılı röportaj yaptığım Renkse ile bizzat görüşüp tanışmış olmak inanılmaz bir deneyimdi. Kısa bir görüşmenin ardından hepimiz konserden inanılmaz bir mutlulukla ayrıldık!

Meet Up zamanı:)

Özel teşekkürler

Katatonia Ekibi Seba Productions- Ahmethan Dağlı

Kritikzine- Alp Doğancan, Kerem Ese

Viva Darkness Ekibi

Fotoğrafların kullanım izni için özel teşekkür;

Özgür Elver

Elif Çiftçi